Keputusan PRU12 mengakibatkan UMNO hilang jawatan Menteri Besar di Kedah, Perak dan Selangor. Pakatan Rakyat yang memerintah di Perak dan Selangor mempunyai bilangan exco bukan Melayu yang lebih ramai berbanding dengan semasa BN menguasai negeri-negeri berkenaan. Ini adalah kerana bilangan ADUN bukan Melayu lebih ramai di Perak dan menonjol di Selangor. PAS-Parti dominan Melayu dalam Pakatan Rakyat hanya memenangi 6 kerusi di Perak dan 8 kerusi di Selangor.

Persoalannya bagaimanakah situasi ini berlaku, walhal Melayu adalah majoriti di kedua-dua negeri ini ?

Mengikut analisa Pusat Penyelidikan PAS Pusat, hanya 5% pengundi Melayu yang berubah mengundi Pakatan Rakyat berbanding dengan lebih 56% pengundi Cina dan 67% pengundi India. Walaupun majoriti pengundi Melayu masih setia dengan BN, tsunami yang disebabkan oleh perubahan pengundi India dan Cina telah membawa kejatuhan kekalahan besar Barisan Nasional. Hakikat ini turut diakui oleh Tan Sri Muhyiddin Yassin dan Ahli Parlimen Pokok Sena, Mahfuz Omar.
 
Jika ditelah mengikut kaca mata pengarang Utusan Malaysia, ketuanan Melayu boleh diukur pada kuasa politik orang Melayu dalam menentukan kekalahan ataupun kemenangan seseorang calon dalam kerusi DUN dan kerusi Parlimen. Kuasa ini menjadi orang Melayu sebagai kuasa sebenar yang dapat menentukan penguasaan di peringkat DUN dan Parlimen. Namun PRU12, menunjukkan bahawa undi Melayu bukanlah penentu kemenangan, apabila pengundi Cina dan India bersatu menentangnya. Bagaimanakah ia boleh berlaku ?

Kesetiaan orang Melayu pada BN jelas apabila Tan Lian Hoe (Gerakan/BN) boleh menang menewaskan PAS di Grik (kerusia awal UMNO & 73.49% pengundi Melayu), tetapi Zainudin Maidin (UMNO/BN) kalah dengan PKR dikawasan yang gabungan pengundi Cina & India menjadi lebih daripada 40%). Begitu  juga Koo Tsu Koon kalah di Batu Kawan kepada DAP di kawasan majoritinya pengundi bukan Melayu. Di Kuantan, PKR menang mengalahkan calon MCA/BN. 

Selain itu, situasi di Perak, Selangor, Johor dan Negeri Sembilan menunjukkan bahawa calon PAS dan PKR kalah dikawasan majoriti pengundi Melayu lebih daripada 70%, tetapi menang kawasan seperti  Bangi (64%), Meru (60.3%), Selat Kelang (64.4%), Paroi (65%) ataupun Sungai Abong (53%).

Realitinya, sokongan padu orang Melayu kepada UMNO/BN tidak mampu menangkis gabungan sokongan majori Cina dan Indiia disertai pengundi tradisi Melayu dalam PAS dan PKR. Soalnya kenapa perkara ini boleh terjadi ?

Hal ini sebenarnya pernah dibangkitkan oleh Dato Dr Hassan Ali (lihat youtube) berkaitan dengan proses persempadanan kawasan pilihanraya yang dibuat pasa PRU10. PRU10 mencatatkan bahawa majoriti orang Melayu beralih sokongan kepada Barisan Alternatif akibat kerana isu pemecatan Datuk Seri Anwar Ibrahim. Orang Melayu diwaktu itu secara terang-terangan menolak kepimpinan Dr Mahathir Mohamad. Ini mengakibatkan banyak calon UMNO/BN kalah di kawasan majoriti orang Melayu.

Situasi ini mungkin menyebabkan pemimpin UMNO waktu itu, Dr Mahathir Mohamad sedar bahawa beliau tidak lagi disokong oleh majoriti orang Melayu. Justeru, jika hendak menang besar dalam dalam PRU11 (2004), maka suatu tindakan perlu dibuat bagi memastikan orang Melayu tidak menjadi undi penentu dalam suatu kawasan pilihanraya. Maka (tanpa prasangka), proses persempadanan pilihanraya yang melihat banyak kawasan telah ditingkatkan peratus pengundi bukan Melayu. Selain itu, tiada suatupun kawasan parlimen baru untuk Kelantan & Trengganu. Mungkin juga strategi ini diatur bagi memastikan kemenangan BN dengan Dr Mahathir sebagai pengemudinya pada PRU11.
 
Strategi ini kelihatan berjaya apabila  dengan kekalahan Dato Taib Azamuddin di Baling. Proses persempadanan pilihanraya pasca PRU11 melihatkan peningkatan pengundi India dalam parlimen Baling.

Namun begitu kesannya agak kurang, kerana peralihan kuasa dalam UMNO yang melihatkan Datuk Seri Abdullah Ahmad Badawi dilantik menggantikan Dr Mahathir Mohamad. Datuk Seri Abdullah Ahmad Badawi yang melancarkan kempennya dengan asas untuk menangani rasuah dan imejnya yang bersih telah berjaya menarik kembali sokongan orang Melayu kepada UMNO/BN. Ditambah dengan tetapnya sokongan pengundi Bukan Melayu, maka PRU11 mencatatkan kemenangan terbesar BN dalam sejarah politik tanah air.

Berbalik kepada isu ketuannan Melayu, maka dilihat proses persempadanan pilihanraya yang telah disokong dan diluluskan oleh pemimpin UMNO telah menghakis kuasa politik orang Melayu. Kenyataan PRU10 yang mencatatkan perubahan sokongan Melayu telah mungkin menyebabkan pemimpin UMNO waktu itu, tidak yakin  kepada sokongan orang Melayu. Justeru, diwujudkan banyak kawasan yan peratus pengundinya seimbang antara orang Melayu, Cina dan India.

Oleh demikian berlakulah tsunami politik tahun 2008. Datuk Seri Abdullah Ahmad Badawi  mungkin tidak silap menghitung sokongan orang Melayu, tetapi BN tersasar mencatur sokongan pengundi bukan Melayu. Lima janji saya yang dituturkan oleh Anwar, dengan tambahan isu HINDRAF telah meragut sokongan pengundi Cina & India. Pengundi Melayu tetap dengan UMNO/BN, tetapi majoriti pengundi Cina & India-telah memberikan kemenangan PAS & PKR. Maka, jadilah majoriti ADUN UMNO sebagai pembangkang di Pulau Pinang, Perak dan Selangor.

Berdasarkan kepada senario ini, maka pemimpin UMNO perlu melihat semua sempadan kawasan pilihanraya. Janganlah kerana tidak yakin dengan sokongan orang Melayu, maka kawasan majoriti pengundi Melayu dikurangkan. Usahakan supaya majoriti kawasan yang 70% pengundi Melayu menjadi majoriti di Kedah, Perak, Negeri Sembilan, Johor dan Selangor. Dengan demikian, walau apa-pun tsunami yang mendatang, biar siapu yang menang, majoriti dalam DUN dan Parlimen ialah wakil Melayu. Kepada orang Melayu yang dah cukup 21 tahun, daftarlah di kawasan yang majoriti melayu kurang daripada 70% supaya dapat ditingkatkan kawasan majoriti Melayu.

Sama-samalah kita fikir-fikirkan.